Z reguły publikowany raz w miesiącu, (odpowiednio: publikacja 40 dni po zakończeniu miesiąca  dostarczana przez Brytyjski urząd statystyczny oraz dosłownie kilka dni po zakończeniu miesiąca dostarczana na rynek Państwa Środka przez urząd statystyczny Chin), zawiera informacje dotyczące zmian wielkości produkcji. W zależności od państwa, może to być stosunek miesięczny (Wielka Brytania)  lub roczny (Chiny).

Wskaźnik ten uwzględnia takie gałęzie przemysłu jak energetyka, kopalnictwo, górnictwo czy przemysł ciężki. Oczywiście także w tym przypadku następują pewne odchylenia względem kraju pochodzenia konkretnej danej (np. dla Chin istotną składową wskaźnika okazuje się być rolnictwo, które nie jest tak ważne w Wielkiej Brytanii). Jego istotność zależy także od wcześniej wspomnianego udziału przemysłu w gospodarce. W przypadku Wielkiej Brytanii jest to około 80% produkcji dóbr.

Poniżej przedstawiamy jak kształtowała się zmiana wartości produkcji przemysłowej dla Wielkiej Brytanii w ujęciu miesięcznym.

 Publikowane wartości raportu o zmianie wielkości produkcji przemysłowej  (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięczne, od sierpnia 2006. Źródło: www.forexfactory.com

Jak widać na powyższym wykresie, odchylenie względem poprzedniego miesiąca z reguły oscyluje w zakresie +1%:  -1%,  rzadko osiągając zakres 2%  (zmiana o więcej niż 2% przez ostatnie 8 lat nastąpiła zaledwie 4 razy).

Poniżej zamieszczamy także przykładowe reakcję pary walutowej GBPUSD na poszczególne publikacje wskaźnika produkcji przemysłowej.

 10 luty 2016, publikacja: -0.2%, prognoza: 0.0% – efekt: początkowe osłabienie funta

12 stycznia 2016, publikacja: -0.4%, prognoza: 0.0% – efekt: osłabienie funta

Na powyższych wykresach można zauważyć, że z uwagi na charakter zmian wskaźnika, który z reguły oscyluje w granicach 0-1%,  para walutowa reaguje przede wszystkim na duże oraz niespodziewane odchylenia od prognoz, tak jak miało to miejsce w przypadku styczniowej publikacji.

The post Dzisiejszy wskaźnik: Produkcja przemysłowa (Manufacturing Production) first appeared on Fibonacci Team School.

Aby móc przewidywać nastroje Amerykanów, oraz ogólne tendencje panujące wśród kupujących, stworzono wskaźniki zaufania konsumentów. Spośród nich najważniejszymi dwoma publikacjami na rynku są:

• Indeks zaufania konsumentów publikowany przez Uniwersytet Michigan,
• Indeks zaufania konsumentów publikowany przez Conference Board.

Indeks Uniwersytetu Michigan

Indeks powstający na podstawie ankiet telefonicznych przeprowadzanych na grupie ok. 500 gospodarstw domowych. Zamierzeniem takiej ankiety ma być jak najdokładniejszy obraz opinii amerykańskich obywateli.

Publikowany jest dwa razy w miesiącu – na początku na rynek trafia raport wstępny, po czym po dwóch tygodniach raport finalny. Informacja płynąca ze wstępnej wersji, pomimo że zawiera około 60%  informacji zwrotnej z ankiet, jest uznawana za wyznacznik ogólnego sentymentu, przez co jest postrzegana jako ta ważniejsza i zazwyczaj to ona mocniej wpływa na rynek.

Poniżej przedstawiono jak kształtowały się wyniki (wstępne) indeksu na przestrzeni ostatnich miesięcy:

Publikowane wartości indeksu Uniwersytetu Michigan (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięcznie od października 2007.
Źródło: www.forexfactory.com

 Indeks zaufania konsumentów Conference Board

Indeks w swej formule bardzo podobny do powyższego, jednakże tworzony przez inną organizację. Conference Board jest to organizacja non profit dostarczająca informacji na temat gospodarki. Jej badania są dokładniejsze, ponieważ ankiecie podlega nie 500, a 5 000 gospodarstw domowych. Dziesięciokrotnie większa próba powinna dać lepszy obraz opinii panującej pośród konsumentów. Publikowany jest raz w miesiącu, z reguły w ostatni wtorek miesiąca.

Poniżej przedstawiono jak kształtowały się wyniki indeksu na przestrzeni ostatnich miesięcy:

Publikowane wartości indeksu zaufania konsumentów Conference Board (niebieskie słupki), na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięcznie od października 2007.
Źródło: www.forexfactory.com

Jak widać na powyższych wykresach, swoje najniższe poziomy indeksy zaufania konsumentów osiągnęły w czasie kryzysu gospodarczego, pokazując że społeczność amerykańska orientuje się w bieżącej sytuacji rynkowej. Obecnie tendencja jest wzrostowa nieprzerwanie od 2012 roku.
Poniżej prezentujemy zachowanie kursu pary EURUSD podczas publikacji odczytów indeksów.

23 luty 2016, publikacja: 92.2, prognoza: 97.4, efekt – osłabienie dolara

11 grudnia 2015, publikacja: 91.8, prognoza: 92.3, efekt – umocnienie dolara

Jak widać na powyższych wykresach rynek zdecydowanie mocniej zareagował na indeks Uniwersytetu Michigan, niż na ten prezentowany przez Conference Board. Należy też zaznaczyć, że wskaźniki te z reguły nie powodują natychmiastowych dużych ruchów, są traktowane bardziej jako potwierdzenie panujących trendów, aniżeli ich wyznacznik.

The post Dzisiejszy wskaźnik: Zaufanie konsumentów (Consumer Confidence) first appeared on Fibonacci Team School.

Funkcje

Nadrzędnym celem funkcjonowania banku określonym w Reserve Bank of New Zealand Act 1989 jest zapewnienie „stabilności ogólnego poziomu cen”. Oprócz tego RBNZ spełnia wiele innych funkcji:

• Jest odpowiedzialny za niezależne zarządzanie polityką monetarną, aby utrzymać stabilność cen. Poziom stabilności cen jest determinowany przez umowę dotyczącą celów polityki monetarnej, ustalanej wraz z ministrem finansów.
• Narzędziem sterowania polityką monetarną jest stopa procentowa.
• Nadzorowanie banków, ażeby nie oferowały one stopy depozytowej/kredytowej znacznie odbiegającej od tej oferowanej przez bank centralny.

W oficjalnym dokumencie czytamy, że dzięki powyższym działaniom RBNZ jest w stanie odpowiadać na dynamicznie zmieniające się wymogi rynku oraz ekonomii Nowej Zelandii.

Struktura

Wyróżnić można struktury organizacyjne oraz radę nadzorczą banku.
Rada Nadzorcza

Jest to jednostka niezależnie wybierana przez rząd. Jej nadrzędnym celem jest monitorowanie działań RBNZ,  jednak nie ma ona mocy sprawczej nad decyzjami banku, mogą oni jedynie doradzać prezesowi banku. Jej podwykonawcą jest komisja do spraw audytu, która monitoruje jednocześnie oświadczenia finansowe banku. Na dzień dzisiejszy jej członkami są:

– Dr Rod Carr (prezes)             kadencja: 16 lipca 2012 – 15 lipca 2017,

-Keith Taylor (zastępca)         kadencja: 1 lipca 2014 – 30 czerwca 2019,

-Bridget Cotes                            kadencja: 1 października 2013 – 30 września 2018,

-Prof. Neil Quigley                   kadencja: 1 lutego 2015 – 31 stycznia 2020,

-Jonathan Ross                        kadencja: 12 sierpnia 2013 – 11 sierpnia 2018,

-Tania Simpson                        kadencja: 16 czerwca 2014 – 15 czerwca 2019,

-Kerrin Vautier                          kadencja: 9 lutego 2015 – 8 lutego 2020.

Ponadto można wyróżnić struktury organizacyjne RBNZ, której komórki mają moc sprawczą, ustanawiając politykę monetarną. Na ich czele stoi prezes Banku Rezerw Nowej Zelandii Graeme Wheeler. Poniżej przedstawiony został wykres ukazujący struktury banku oraz nazwiska szefów poszczególnych komórek banku.

 Wykres 1: struktury RBNZ,  źródło: www.rbnz.govt.nz

Wyróżnić możemy działy zajmujące się:
-stabilnością finansową,
-operacjami bankowymi,
-ekonomią,
-nadzorem ostrożnościowym,
-stabilnością finansową w skali makro,
-rynkami finansowymi,
-ocena ryzyka,
-komunikacją,
-zarządzaniem zasobami ludzkimi.

The post Bank Rezerw Nowej Zelandii first appeared on Fibonacci Team School.

Dziś odchodzimy tematyką od przybliżania sylwetek banków centralnych największych światowych gospodarek na rzecz innej bardzo istotnej gospodarczo organizacji. W związku z licznymi zawirowaniami na rynku surowców, a w szczególności ropy naftowej, której ostatnimi czasy cena oscyluje już na poziomie zaledwie 35 – 40 dolarów za baryłkę (jedna baryłka to 42 galonów amerykańskich = ok. 159 L), warto przytoczyć sylwetkę organizacji, która ma wpływ na cenę oraz wydobycie ropy naftowej.

Początków Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową OPEC (z ang. Organization of the Petroleum Exporting Countries) należy upatrywać już w roku 1949, kiedy to Wenezuela oraz Iran zaprosiły Arabię Saudyjską, Irak oraz Kuwejt do otwartych rozmów pomiędzy eksporterami ropy, w celu zacieśniania relacji oraz wymiany doświadczeń. Intensyfikacja działań nastąpiła wraz z zawiadomieniem, w którym organizacja MOCs (z ang. Multinational Oil Companies) oświadczyła, że odtąd będzie skupować ropę za cenę o 10% niższą niż dotychczas. Kraje eksportujące ropę, rozumiejąc swoją przegraną pozycję, postanowiły zawiązać organizację, ażeby przeciwstawić się wspólnemu frontowi przetwórców ropy. Decyzja o utworzeniu OPEC zapadła na konferencji odbywającej się w Bagdadzie w dniach 10-14 września 1960 roku. Pierwszymi członkami grupy zostały Iran, Wenezuela, Arabia Saudyjska, Irak oraz Kuwejt. Kraje arabskie proponowały utworzenie centrali na Bliskim Wschodzie, jednak Wenezuela nalegała na umiejscowienie siedziby na terenie państwa neutralnego, żeby zachować równowagę sił. Początkowo siedziba znajdowała się w Genewie, jednak 1 września 1965 roku została przeniesiona do Wiednia, gdzie znajduje się do teraz. Z biegiem lat do OPEC przyłączały się inne kraje. Obecny skład organizacji przedstawia się następująco:

-Wenezuela (1960)
-Iran (1960)
-Irak (1960)
-Arabia Saudyjska (1960)
-Kuwejt (1960)
-Katar (1961)
-Indonezja (1962)
-Libia (1962)
-Zjednoczone Emiraty Arabskie (1967)
-Algieria (1969)
-Nigeria (1971)
-Ekwador (1973-1992 członkostwo odnowione w 2007)
-Gabon (1975-1995 członkostwo odnowione w 2016)

Nadrzędnym celem OPEC stało się koordynowanie oraz zunifikowanie polityki dotyczącej wydobycia ropy krajów organizacji, co pozwoli na stworzenie oporu względem kompanii przetwórczych. Swój cel organizacja osiągnęła już w latach siedemdziesiątych, stając się jednym z najważniejszych graczy w branży, kontrolując znaczną część światowego wydobycia oraz możliwość wpływania na ceny ropy. Najlepszym przykładem potęgi OPEC było nałożenie embarga na Stany Zjednoczone oraz kraje wspierające Izrael w 1973 roku, co doprowadziło do kryzysu paliwowego. Obecnie wydobycie w krajach członkowskich szacuje się na 40% wydobycia światowego, natomiast rezerwy stanowią około 70% rezerw światowych. OPEC nieustannie monitoruje poziom wydobycia oraz ceny ropy w razie konieczności prowadząc interwencje.

Naczelną jednostką decyzyjną teoretycznie jest zgrupowanie ministrów ds. ropy/paliw/energii oddelegowanych na spotkania OPEC – to oni podejmują decyzję w ramach organizacji. Organem wykonawczym OPEC jest Rada Gubernatorów oraz Komisja Ekonomiczna. Przewodniczącym organizacji obecnie jest delegat Libii Ahmed Mohamed Elghaber. Jednakże za najbardziej wpływowego członka organizacji uznawany jest delegat Arabii Saudyjskiej (kraj ten już dawno urósł do rangi najważniejszego kraju członkowskiego, który praktycznie przewodniczy OPEC).

The post Czym jest OPEC? first appeared on Fibonacci Team School.

Początków istnienia banku centralnego w Australii należy dopatrywać się w roku 1911. Wtedy to powstał Commonwealth Bank of Australia, który w 1959 r., na mocy dokumentu Reserve Bank Act 1959, został podzielony na dwa podmioty. Pierwszym, zachowując poprzednią nazwę, był Commonweatlh Bank of Australia, który od teraz pełnił funkcję banku komercyjnego oraz oszczędnościowego. Drugim został Bank Rezerw Australii (z ang. RBA – Reserve Bank of Australia), przejmując tym samym funkcje banku centralnego. Wspomniana wyżej ustawa dodatkowo dzieli RBA na dwie główne komórki organizacyjne, których zadania określone są poprzez poszczególne artykuły.

Rada Nadzorcza

W dokumencie znajdziemy zapis mówiący:

„Obowiązkiem Rady Nadzorczej jest, poprzez wykorzystanie całej nadanej jej mocy, zagwarantowanie, że polityka monetarna oraz bankowa RBA będzie działać z największą korzyścią dla obywateli Australii”

Zapis ten egzekwowany będzie poprzez:

• Utrzymywanie stabilnego kursu waluty australijskiej,
• Zachowanie pełnego zatrudnienia,
• Dobrobyt gospodarczy oraz dobrobyt ludności Australii.

Według artykułu 11 Rada nadzorcza jest także zobowiązania „od czasu do czasu” informować rząd o polityce monetarnej banku.

Warto dodać, że to Rada Nadzorcza jest odpowiedzialna za podejmowanie decyzji w sprawie stóp procentowych dla dolara australijskiego. W jej skład wchodzą:

• Glenn Stevens (Prezes RBA)
• Philip Lowe (Wiceprezes Rady)
• John Akehurst (członek Rady)
• Roger Corbett (członek Rady)
• John Edwards (członek Rady)
• Kathryn Fagg (członkini Rady)
• John Fraser (członek Rady)
• Heather Ridout (członkini Rady)
• Catherine Tanna (członkini Rady)

Rada ds. Systemu Płatności

Zapisy poświęcone Radzie ds. Systemu Płatności nie odbiegają wymową od tych dla Rady Nadzorczej. W dokumencie czytamy:

„Obowiązkiem Rady ds. Systemu Płatności, poprzez wykorzystanie całej nadanej jej mocy, zagwarantowanie, że system płatności będzie działać z największą korzyścią dla obywateli Australii”

Kolejny zapis opisuje poprzez jakie sposoby Rada powinna dążyć do wypełnienia tego celu:

• Kontrola ryzyka w systemie finansowym,
• Promowanie efektywności systemu płatności,
• Promowanie konkurencji na rynku usług płatniczych, zgodnie z ogólną stabilnością systemu finansowego,
• Zapewnienie stabilność systemu finansowego.

Członkami Rady ds. Systemu Płatności są:

• Glenn Stevens (Prezes RBA)
• Malcolm Edey (Wiceprezes Rady)
• Wayne Byres (członek Rady)
• Gina Cass-Gottlieb (członkini Rady)
• Paul Costello (członek rady)
• Robert McLean (członek rady)
• Catherine Walker (członkini rady)
• Brian Wilson (członek rady)

Poza wskazanymi wyżej głównymi jednostkami, ze względu na podział struktur organizacyjnych, należy wymienić także:

Komisja ds. Audytu

Składająca się z dwóch pozbawionych władzy wykonawczej członków Rady Nadzorczej banku oraz dwóch zewnętrznych członków. Obecnie pod przewodnictwem członka Rady Nadzorczej Johna Akehursta.

Komisja ds. Wynagrodzeń

Wybierana spośród pozbawionych władzy wykonawczej członków Rady Nadzorczej banku. Obecnie pod przewodnictwem Rogera Corbetta.

Komisja Wykonawcza

Jest główną komisją banku posiadającą moc decyzyjną w sprawach dotyczących administracyjnych i zarządczych aspektów strategii wewnątrz oraz poza bankiem. Jej przewodniczącym zawsze jest prezes RBA.

Komisja ds. Zarządzania Ryzykiem

Jest odpowiedzialna za zapewnienie by ryzyko nie polityczne było właściwie identyfikowane oraz zarządzane przez bank zgodnie z Polityką Zarządzania Ryzykiem Banku. Na jej czele zawsze stoi wiceprezes Rady Nadzorczej.

The post Bank Rezerw Australii first appeared on Fibonacci Team School.

System Rezerwy Federalnej lub potocznie Rezerwa Federalna (ang. Federal Reserve System, w skrócie Fed), to bank założony w 1913 roku na mocy Ustawy o Rezerwie Federalnej. Został utworzony w odpowiedzi na potrzebę posiadania centralnej jednostki zarządzającej polityką monetarną państwa.

Obecnie w jego struktury zalicza się:

• FOMC,
• Rada Gubernatorów,
• 12 banków rezerwy federalnej,
• Federalna rada nadzorcza,
• banki członkowskie.

W dzisiejszym artykule skupimy się na Federalnym Komitecie do spraw Operacji Otwartego rynku (ang. Federal Open Market Committee, w skrócie FOMC).

Zadania FOMC

Federalny Komitet do spraw Operacji Otwartego rynku jest to organ odpowiadający za politykę pieniężną Stanów Zjednoczonych, regulujący podaż pieniądza w państwie, poprzez operowanie stopami procentowymi dla dolara amerykańskiego oraz poziomem skupu aktywów. Jak sama nazwa wskazuje, jest też odpowiedzialny za monitorowanie operacji otwartego rynku w USA. Decyzje podejmowane są podczas zebrań organizowanych przez  Bank Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku, gdzie spotykają wszyscy członkowie Komitetu.

Według prawa, FOMC musi organizować spotkania minimum 4 razy do roku, jednak w rzeczywistości spotkania organizowane są minimum 8 razy w roku, w odstępach 6 do 8 tygodni. Wszystkie ustalenia członków Komitetu egzekwowane są przez System Rezerwy Federalnej.

Struktura FOMC

FOMC składa się z 12 członków (obecnie z 10), z 2 różnych jednostek Fedu. Siedmiu z nich, za zgodą senatu, powoływanych jest przez Prezydenta Stanów Zjednoczonych z członków Rady Gubernatorów. Pozostałych pięciu zostaje wybranych spośród prezesów 12 banków Rezerwy Federalnej, w których skład wchodzą Banki:

• SRF z Nowego Jorku,
• SRF z Bostonu,
• SRF z Filadelfii,
• SRF z Richmond,
• SRF z Cleveland,
• SRF z Chicago,
• SRF z Atlanty,
• SRF z St. Louis,
• SRF z Dallas,
• SRF z Minneapolis,
• SRF z Kansas,
• SRF z San Francisco.

Czterech z 5 członków wybieranych jest na jednoroczną kadencję, natomiast stały mandat przysługuje prezesowi SRF z Nowego Jorku, największego spośród wymienionych banków. Warto zauważyć, że na spotkaniach FOMC spotykają się wszyscy członkowie Rady Gubernatorów oraz Prezesi Banków SRF, którzy mają prawo brać aktywny udział w debacie dotyczącej działań FOMC, jednak tylko wybrana dwunastka dysponuje prawem głosowania. W razie równej liczby głosów, decydujący głos ma przewodniczący FOMC wybierany co roku spośród członków Rady Gubernatorów.

Aktualni członkowie

W 2015 roku członkami Komitetu FOMC są:

• Janet L. Yellen, Rada Gubernatorów, prezes Fed,
• William C. Dudley, SRF z Nowego Jorku, Vice prezes Fed,
• Lael Brainard, Rada Gubernatorów,
• Stanley Fischer, Rada Gubernatorów,        
• Jerome H. Powell, Rada Gubernatorów,
• Daniel K. Tarullo, Rada Gubernatorów,
• Charles L. Evans, SRF z Chicago,
• Jeffrey M. Lacker, SRF z Richmond,
• Dennis P. Lockhart, SRF z Atlanty,
• John C. Williams, SRF z San Francisco.

The post FED – krótko i na temat first appeared on Fibonacci Team School.

Rysunek 1: Poziom stóp procentowych dla funta brytyjskiego od czerwca 2007 r. do października 2015 r.
Źródło: www.forexfactory.com

Na samym początku należy przytoczyć, czym właściwie jest komisja. Monetary Policy Committee jest wydzieloną komisją Banku Anglii, składającą się z 8 członków oraz prezesa BoE. Obecnie w skład MPC wchodzą:

• Mark Carney (obecny prezes Banku Anglii),
• Ben Broadbent (zastępca prezesa w sprawach polityki monetarnej),
• Nemat Shafik (zastępca prezesa w sprawach rynków i bankowości),
• Jon Cunliffe (zastępca prezesa w sprawach stabilności finansowej),
• Andy Haldane (Dyrektor wykonawczy, Analiza Ekonomiczna oraz Główny Ekonomista),
• Ian McCafferty (członek zewnętrzny),
• Martin Weale (członek zewnętrzny),
• Kristin Forbes (członek zewnętrzny),
• Gertjan Vlieghe (członek zewnętrzny).

Komisja ustala między innymi politykę monetarną banku, poziom skupu aktywów oraz przede wszystkim poziom stóp procentowych. Wszystkie ustalenia odbywają się za pomocą głosowania. Na przykład w przypadku stóp procentowych, każdy członek MPC oddaje swój głos za obniżeniem/podwyższeniem poziomu stóp lub za pozostawieniem ich na dotychczasowym poziomie. Wyniki głosowania przedstawiane są w formacie X-X-X, z czego pierwsza pozycja przedstawia ilość członków głosujących za podwyższeniem stóp, druga przedstawia ilość głosów oddanych za obniżeniem stóp procentowych, natomiast ostatnia ukazuje liczbę członków, którzy opowiedzieli się za pozostawieniem ich na niezmienionym poziomie.

Ponieważ komisja podchodzi do tematu stóp procentowych bardzo zachowawczo (co zaobserwować możemy na rysunku 1), od pewnego czasu inwestorzy zaczęli obserwować wyniki głosowań komisji, przyczyniając się do tego, że nawet najmniejsza zmiana sentymentu pośród jej członków powoduje ruchy kursu funta. Najlepszym dowodem na potwierdzenie powyższych słów jest reakcja ceny kursu GBPUSD na wyniki głosowania z 6 sierpnia 2015 r. Od początku roku wyniki głosowania co miesiąc przedstawiały się tak samo, w formie 0-0-9, co znaczyło że komisja jest jednomyślna w sprawie utrzymania status quo. Jednak pod koniec lipca dobre wyniki gospodarki Wielkiej Brytanii spowodowały odwrócenie sentymentu inwestorów, którzy zaczęli spodziewać się podwyżek. Co więcej, pośród samych członków komisji zaczęły pojawiać się głosy, że podwyżki są możliwe. Zaowocowało to prognozami wyników na poziomie 2-0-7, co sugerowałoby zmianę nastawienia 2 z 9 członków komisji. Zostałoby to odebrane za silny sygnał początku zmiany sentymentu komisji oraz faktyczną możliwość podwyżek stóp.

Niestety dla inwestorów ostatecznie tylko jeden członek komisji (Ian McCafferty) zagłosował za podwyżką, pomimo poprawienia sentymentu, wynik został odebrany jako rozczarowujący, co spowodowało osłabienie funta.

Wykres 1: Reakcja kursu GBPUSD na wyniki głosowania komisji MPC.
Źródło: platforma metatrader4.

Jak widzimy, kurs funta jest na tyle wrażliwy na wyniki głosowań MPC, że nawet różnica jednego głosu względem prognoz potrafi wstrząsnąć rynkiem.

Czego oczekiwać dalej?

Obecnie kolejne głosowanie przedstawiło wynik 1-0-8, co nie spowodowało tak znacznych ruchów, jednak warto tu przytoczyć inne wydarzenie. W październiku nastąpiła zmiana członków komisji. David Miles został zastąpiony przez Gertjana Vlieghe, którego ostatnie przemówienie (przesłuchanie przed komisją, poprzedzające ostateczne zatwierdzenie członka) było tak mocno gołębie, że spowodowało to spadek wartości funta względem dolara o ponad 100 pipsów.

Wykres 2: Reakcja ceny GBPUSD na przemówienie nowego członka MPC.
Źródło: platforma metatrader4.

Co zmiana członków komisji może oznaczać dla funta oraz perspektyw przyszłych podwyżek? Na ten moment istnieją dwa scenariusze:

1. Sentyment komisji nie zmieni się z tego powodu, że Gertjan Vlieghe zastępuje członka komisji, który zawsze głosował za pozostawieniem niezmienionego poziomu stóp, dlatego nowy członek MPC po prostu wypełni lukę powstałą po odejściu Davida Miles’a.
2. Zdecydowanie gołębie nastawienie Getjana Vlieghe’a wpłynie na innych członków komisji, którzy mogą powrócić do wyników 0-0-9. Co więcej, tak mocno odmienne zdanie nowego członka MPC od tego, co prezentował stary skład komisji, może zakończyć się nawet zagłosowaniem Vlieghe’a za obniżeniem stóp, co skutkowałoby wynikiem 1-1-7, bądź nawet 0-1-8, co najprawdopodobniej osłabiłoby walutę brytyjską.

The post Czym jest Komisja MPC i jaki ma wpływ na stopy procentowe? first appeared on Fibonacci Team School.

Poniżej przedstawiamy wyniki raportu dotyczącego bilansu handlowego z gospodarki Stanów Zjednoczonych:

Publikowane wartości raportu o bilansie handlowym (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięczne, od maja 2006, Źródło: www.forexfactory.com

Na powyższym wykresie widać że Stany Zjednoczone importują więcej towarów niż sprowadzają do kraju, jednak w ostatnim czasie zaobserwować możemy w pewnym stopniu odwrócenie tej tendencji.

Przyjrzyjmy się reakcjom cen walut na wyniki raportu o bilansie handlowym z różnych gospodarek, w tym także tych, których wymiana handlowa między sobą jest istotna.

3 październik 2014, publikacja: -40.1 B (USA), -0.6 B (Kanada),   prognoza: -41.0 B (USA), 1.5 B (Kanada) – efekt: wzrosty na parze USDCAD

3 września 2014, publikacja: -1.38 B,  prognoza -1.77 B – efekt: umocnienie dolara australijskiego

8 sierpnia 2014, publikacja: -47.3 B(Chiny), prognoza -26.0 B(Chiny) – efekt: wzrosty na parze AUDUSD

Jak widać dane te potrafią wywołać znaczne ruchy na parach walutowych, w szczególności, gdy np. dla krajów które handlują ze sobą odczyty prowadzą do tych samych skutków (dobre odczyty z USA potęgują, ruch wzrostowy na parze USDCAD, wywołany przez gorsze dane z Kanady, i odwrotnie). Zaobserwować można także reakcję na parze AUDUSD  podczas odczytu z Chin, z którymi to powiązana handlowo jest gospodarka Australii.

The post Dzisiejszy wskaźnik: Bilans Handlowy (Trade Balance) first appeared on Fibonacci Team School.

Sprzedaż domów na rynku amerykańskim jest rozpatrywana ze względu na 3 podstawowe wskaźniki:

1. Sprzedaż nowych domów (New Home Sales) –  raport wydawany przez United States Census Bureau (dla przypomnienia – jest to rządowa agencja odpowiedzialna między innymi za spis ludności,  wchodząca w skład Departamentu Handlu Stanów Zjednoczonych),  wydawany około 25 dnia każdego miesiąca, ukazuje liczbę nowych domów jednorodzinnych, które sprzedane zostały na przestrzeni poprzedniego miesiąca (dane annualizowane).

2. Sprzedaż istniejących domów (Existing Home Sales) –  raport wydawany przez National Association of Realtors (Państwowe Stowarzyszenie Pośredników Nieruchomości), wydawany na cztery tygodnie po zakończeniu miesiąca, przedstawia dane liczbowe odnośnie ilości nieruchomości mieszkalnych, które zostały sprzedane na rynku wtórnym na przestrzeni poprzedniego miesiąca (dane annualizowane).

3. Domy „w trakcie” sprzedaży (Pending Home Sales) –  raport wydawany  także przez National Association of Realtors. Około cztery tygodnie po zakończeniu miesiąca do informacji publicznej podaje się raport odnośnie zmiany procentowej (względem poprzedniej publikacji) odnoszącej się liczby nieruchomości czekających na sfinalizowanie transakcji (z reguły po podpisaniu kontraktu na sprzedaż/zakup nieruchomości, czas oczekiwania na sfinalizowanie transakcji to około 4-6 tygodni). Warto nadmienić, że o ile pozostałe wskaźniki makroekonomiczne są podawane w zakresach liczbowych, ten jest podawany jako zmiana procentowa (wskaźnik nie jest też annualizowany).

Wskaźniki dotyczące sprzedaży nieruchomości są ważne, ponieważ obrazują kondycję gospodarki Stanów Zjednoczonych poprzez wiele skorelowanych czynników. Dla przykładu ilość sprzedanych domów mówi nam, czy konsumenci w USA mogą pozwolić sobie na zakup nieruchomości,  rynek nieruchomości jest także silnie skorelowany z rynkiem kredytów, z których z reguły pokrywa się koszty transakcji.

Poniżej przedstawiamy wykresy obrazujące jak kształtowały się wartości poszczególnych raportów na przestrzeni ostatnich miesięcy.

Publikowane wartości raportu o wielkości sprzedaży nowych domów (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięczne, od maja 2006. Źródło: www.forexfactory.com

Sprzedaż nowych domów gwałtownie spadła w czasie kryzysu gospodarczego rozpoczętego w 2008 roku, jednak teraz możemy zaobserwować że tendencja powoli odwraca się skutkując comiesięcznymi raportami w okolicach 400-450 tysięcy.

Publikowane wartości raportu o wielkości sprzedaży istniejących domów (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięczne, od maja 2006. Źródło: www.forexfactory.com

Podobnie do wyników raportów sprzedaży nowych domów zachowywały się dane dotyczące sprzedaży nieruchomości z rynku wtórnego – widać tu istotny spadek w okresie trwania kryzysu, jednak podczas ostatnich kilku miesięcy możemy zaobserwować tendencję rosnącą.

Publikowane wartości raportu o wielkości zawartych kontraktów na sprzedaż domów (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięczne, od czerwca 2006. Źródło: www.forexfactory.com

Jak widać wykres raportów przedstawiających nieruchomości oczekujące na realizację transakcji sprzedaży nie jest powodowany żadną tendencją w większości przypadków oscylując w przedziale +5% ; -5% .

 Poniżej wybrane przykłady wpływu danych na parę walutową EURUSD:

22 lipca,  publikacja: 5.04 M, prognoza: 4.98 M, – efekt: umocnienie dolara

24 września, publikacja: 504 K, prognoza: 432 K, – efekt: umocnienie dolara

30 czerwca, publikacja: 6.1%, prognoza 1.4%, – efekt: umocnienie dolara

Jak widać para walutowa EURUSD reaguje na dane zgodnie z oczekiwaniami, w szczególności gdy dane znacząco odbiegają od prognoz, bądź danych z poprzedniego raportu. Warto jednak nadmienić, że reakcja może być chwilowa, ponieważ tło wydarzeń może być różne (tak jak widać na ostatnim przykładzie – dane spowodowały chwilową reakcję zgodną z przewidywaniami, lecz po kilkudziesięciu minutach, cena powróciła do poprzedniego trendu).

The post Dzisiejszy wskaźnik: Sprzedaż domów (Home Sales) first appeared on Fibonacci Team School.

W pierwszym artykule skoncentrujemy się na raporcie przedstawiającym ilość wydanych pozwoleń na budowę (Building permits). Raport wydawany przez United States Census Bureau (rządowa agencja odpowiedzialna między innymi za spis ludności,  wchodząca w skład Departamentu Handlu Stanów Zjednoczonych), ukazuje się co miesiąc, około dwóch tygodni od rozpoczęcia miesiąca.  Wartym odnotowania jest fakt, iż pomimo comiesięcznej daty publikacji, raport jest przedstawiany w formie rocznej (wartość z danego miesiąca jest mnożona razy dwanaście).

Wskaźnik ten jest bezpośrednio powiązany z gałęzią mieszkaniową sektora budowlanego, którą postrzega się jako bardzo wrażliwą na zmiany stóp procentowych (kredyty mieszkaniowe) oraz popytu, dlatego używa się go jako wyznacznik przyszłego wzrostu gospodarczego oraz zaufania konsumentów.  Co więcej, jako że przedstawia pierwszy etap developingu nieruchomości, jest także wyznacznikiem nastrojów w branży budowlanej oraz nieruchomości.

Poniższy wykres przedstawia poziomy na jakich kształtował się wskaźnik w ubiegłych miesiącach. Na wykresie widzimy, że po kryzysie, który miał miejsce w 2008 roku, rynek nieruchomości powoli lecz sukcesywnie pnie się w górę:

 Publikowane wartości raportu o udzielonych pozwoleniach na budowę  (niebieskie słupki) na tle przewidywań ekonomistów (pomarańczowe linie poziome), miesięczne, od maja 2006. Źródło: www.forexfactory.com

Poniższe wykresy ukazują wpływ raportów o ilości udzielonych pozwoleń na budowę na kurs pary EURUSD:

17 czerwca, publikacja: 0.99 M, prognoza: 1.07 M – efekt: umocnienie dolara

17 lipca, publikacja: 0.96 M prognoza: 1.04 M – efekt: osłabienie dolara

19 sierpnia, publikacja: 1.05 M prognoza: 1.00 M – efekt: umocnienie dolara

Jak widać na powyższych przykładach, cena z reguły zachowuje się zgodnie z oczekiwaniami i wymową raportu, jednak trzeba nadmienić, że występują także sytuacje podobne do tej z 17 czerwca, gdy do gry weszły jednocześnie inne dane z gospodarki USA, publikowane w ten sam dzień o tej samej godzinie.

The post Dzisiejszy wskaźnik: Pozwolenia na budowę (Building permits) first appeared on Fibonacci Team School.